भावना

ऐकवतो ना तूला त्या शब्दांचिया गोष्ट ,

सरळ सरळ लागत नाही लावाण्यासाठी कष्ट ,

मनामध्ये येतात  ग तुटक तुटक अस्पष्ट ,

जोडून बघत असतो तरी अर्थ काढून स्पष्ट . 

एक एक वाक्य जोडून आता बनते आहे गद्य ,

भावना नाही त्यात म्हणे लिहितो आहे पद्य ,

अर्थ आता कवितेचा जुळत नव्हता कडव्यात ,

पहिल्यात होतो , दुसऱ्यात आहे ,

सोबत राहील म्हणून जमत नव्हता तिसऱ्यात . 

सोडून सगळ आता करतो आहे चारोळी ,

पहिली जमते , दुसरी जमते , तिसरीत होते रांगोळी . 

करतो आता नवीन नवीन लिहिण्याच्या वारी ,

बनत चालल्या आता कागदाच्या गोळ्यांच्या माळी ,

हलक्या हाती लिहितो तरी निफ चालली वाकून ,

निजल्या देही म्हणे स्वरांनी कविता म्हणतो रापून ……