चार ओळी

शब्द थोडे खुंटलेले , अर्थ थोड्या भावना ,
जिवजळतो अर्धमेला ,त्यात जीवन पावला /

प्रिय विनतो जाऊ देतो ,देतो होकारी स्वतः ,
हृदय त्याचे बांधू पाही जीवनाची नवं दिशा /

आज स्वप्न पावसाचे , थेम्बरुप हि आठवण ,
मैत्रीचे जे कालवण ,अनं समुद्राची साठवण //

बोलतो हा वेळ आता,  अंत पाही सर्वसा,
काळ मागे लोटतो, परी थांबू बघतो मर्म हा //

कापसाचे व्यर्थ जळणे ,देह तेलातून निघून ,
पणती खाली साठलेले, मर्म मनातले अडून //

शब्द कंठी दबलेला ,दाटलेल्या पापण्या ,
भान तोडी पाखळ्या ,अनं पाय चाली कापरा//

पाषाण जाव पडते जळात ,चेताऊन पाही प्रत्येक वाट ,
घोर किरकाली ऐकून आज , सोडू पाही हृदयही साथ //

मावळले मज दिवस सारे ,खुलावल्या साऱ्या रात्र ,
दरीत सारे हुडकून पाही ,आशेचे हे वेडे पात्र //

कळून सारे हळवे होते ,दिसून पाती लाल ,
घडून मन हे जळून उठते ,उरते राखड चार //

चुकून गेली वळणे सारी ,चुकून गेले एक निशाण ,
मिटून गेल्या दहा दिशा अन मिटून गेले हर एक रान //  

चित्र विचित्र

आया था कोरा कागज लेकर ,रंग आए कुछ नए,

क्या थे वो पता नहीं , क्यों थे वो पता नहीं //

पता था मुझे खेलना है आगे ,
 जिंदगी के राह में चलना है आगे //

रंगोकी कश्मकश में मै यु उलज़ गया ,
असली और नखली में अंतर भूल गया //

खुद अपने हातोंसे क्या बनता अपने जीवन का चित्र ,
वोह तो उनके भी है जिनके ना हाथ है ना मित्र  //

क्या लिखू उस चित्र के बारेमें  जो मेरा पहला था ,
कहा खुदाने यह तेरा पहला और आखरी था //